Wyjęłam kolejny haft zalegający od dawna w szufladzie. Ostatnio pokazywałam go w czerwcu 2010 r. http://kuchniaipasja.blox.pl/2010/06/Krzyzyki.html#ListaKomentarzy Jak widać długo czekał na ponowne zainteresowanie się nim. Mam nadzieję. że tym razem go skończę. Oto jak dziś wygląda.

I tak oto moje postanowienia noworoczne są realizowane.

"Pierwsza Miłość" to kolekcja papierów, które można wylosować Magicznej Kartce  

Papiery piękne i kuszące, więc i ja się zapisałam.

Sal Before Christmas w moim wykonaniu zakończony. Jak już pisałam, nie policzyłam kratek kanwy, i mój Before Christmas jest niższy. 

Jeszcze nie uprany, bo nadal zastanawiam się, czy jeszcze kilka listków na samej górze nie wyszyć? A Wam, jak się podoba?

Herbatka  na swoim blogu http://herbimania.blogspot.com/2012/01/2012-km-w-2012.html zachęca do zrobienia czegoś dla swojego zdrowia. To coś to ruch. Bardzo podoba mi się ta akcja. Też postanowiłam zrobić 2012 km w 2012 r. Myślę, że dam radę.

Od wiosny ubiegłego roku chodzę z kijkami z dwiema koleżankami. Teraz mimo zimy chodzenia nie zaprzestałyśmy.

Do końca roku muszę jeszcze przejść 1985 km.

I jeszcze dwie zimowe fotki.

Oto pierwszy skończony w Nowym Roku obrazek.

Zaczęłam go chyba we wrześniu, ale ważne zajęcia zmusiły mnie do odłożenia go do szuflady. Moje noworoczne postanowienie, że nie zacznę nowych robótek, do póki nie skończę przynajmniej trzech " z szuflady" (jest ich tam więcej) zaczęłam realizować.

Kolejny haft na ukończeniu - pokażę go w poniedziałek. To sal Before Christmas organizowany przez Sylwię http://mojkrzyzykowyswiat.blogspot.com/2011/10/sal-before-christmas-zasady.html Jak dobrze pójdzie będzie skończony. Mam z nim troszkę zamieszania, bo górę drzewka muszę zmieniać, żeby na mojej, za krótkiej kanwie ładnie wyszło.

Otrzymałam niespodziankę. Tak niespodziankę. Dawno temu zapisałam się na blogu http://mmmordka.blogspot.com/ u mordka do udziału w zabawie Podaj Dalej. Ja sama też organizowałam taką zabawę. Jak piszę było to dawno i zapomniałam już o tym. I właśnie w poniedziałek otrzymałam niespodziankę od Moniki.

Oto co było w przesyłce. Woreczek z maszyną do szycia (będzie na drobiazgi szyciowe), etui lub piórnik, jak nazwała moja córka, zakładka z moimi inicjałami i pyszne herbatki.

Bardzo serdecznie dziękuje Moniko. Zabawa bardzo mi się spodobała.

Oto jak wygląda dziś obrazek z kwiatem.

Brakuje tylko jednego koloru - białego. Myślę, że dziś uda się haft zakończyc.

Następny w kolejce do wykonania czeka sal Before Christams. Dziś prezentuje się tak.

Nie będzie on dokładnie taki jak we wzorze. Kiedy zaczynałam wyszywanie, policzyłam nitki kanwy tylko na szerokośc. Ucieszyłam się, że kawałek kanwy, który posiadam, jest wystarczający. Dopiero w trakcie wyszywania zauważyłam, że mam za krótki kawałek kanwy na wysokośc. Tak więc muszę zrobic drzewko niższe. Będę musiała pogłówkowac, żeby ładnie wyszło.

Może ten artykuł nie tylko mnie, ale jeszcze komuś się przyda. Teraz, kiedy już minęły święta, Sylwester i Nowy Rok trzeba pomyśleć o sobie.

Odczuwasz przepełnienie i inne dolegliwości ze strony żołądka wynikłe z nadmiernego spożywania pokarmu. Święta gonią kolejne święta. Stoły uginają się od jedzenia. Jesz więcej niż zwykle. Odpowiadamy jak sobie z tym poradzić, co jeść już „po szkodzie”, aby bezpiecznie odchorować święta.

Przewód pokarmowy i żołądek najbardziej cierpią podczas nadmiernego spożywania pokarmu. Aby mogły wrócić do stanu swojej świetności zastosuj odżywianie oszczędzające te narządy. To poprawi stan zdrowia oraz usprawni wchłanianie i trawienie pokarmu. 

Najlepszym sposobem na powrót do dobrej formy jest dieta łatwostrawna. Można zastosować ją nie tylko poświątecznie czy po nadmiernym spożyciu pokarmu, ale także podczas:

• gorączki
• zdrowienia po przebytych operacjach czy chorobach
• chorób, m.in.: wrzodowej, nowotworów jelita grubego, żywieniu małych osób lub osób starszych

Nie jedz

Dieta łatwostrawna ma chronić głównie przewód pokarmowy. Należy więc w jej przypadku unikać wszelkiego typu produktów, które mogą pobudzać wydzielanie soków trawiennych. W takim przypadku unikaj jedzenia potraw:

• z dużą zawartością błonnika pokarmowego np.: śliwki suszone, otręby, pieczywo pełnoziarniste
• produktów strączkowych i kapustnych, ze względu na ich wzdymający charakter
• fast-foodów
• konserw
• marynat
• produktów wędzonych
• produktów smażonych, zapiekanych, odgrzewanych, odsmażanych
• kawy, mocnej herbaty

Jedz

Aby jak najmniej drażnić żołądek i przewód pokarmowy wybieraj warzywa młode i delikatne. Obieraj z nich skórkę, usuwaj pestki. Wszelkie zwłókniałe elementy tych produktów pomijaj. Warzywa staraj się przygotować poprzez gotowanie. W wyniku tego procesu błonnik częściowo się rozłoży i będzie delikatniejszy dla organizmu. Owoce i warzywa możesz także spożywać w postaci przetartej lub niesłodzonego i niekwaśnego soku.

Techniki przygotowania potraw w diecie lekkostrawnej to przede wszystkim gotowanie we wodzie lub na parze z pominięciem dodatku tłuszczu. Można także piec w folii aluminiowej bez tłuszczu. Chodzi o to, aby uniknąć powstania spieczonej skórki. Zawiera ona bowiem niestrawne produkty powstałe na skutek smażenia. Potrawy przygotowane w ten sposób nie są pozbawione wody przez co są soczyste i mogą być smaczne.

Niewielką ilość tłuszczu możesz dodać już po obróbce termicznej. Jest on wtedy łatwiej trawiony niż dodany w trakcie smażenia.

Warzywa możesz dodatkowomiksować i podawać w formie puree. Natomiast np.: do mięsa użyj dodatkowo rozmoczonej w mleku bułki tartej lub białka jaja.

Zalecane produkty w diecie łatwostrawnej:

• pieczywo jasne, sucharki, drobne kasze, bułki, biszkopty, ryż, drobny makaron
• jogurt, kefir, mleko zsiadłe, gotowane na miękko jajko
• desery takie jak: kisiele, kompoty, galaretki, czerstwe ciasto drożdżowe
• chude rodzaje mięs, wędlin i ryb, np.: pierś z kurczaka, indyka, cielęcina, dorsz, sandacz, szczupak
• niewielkie ilości masła, oleje roślinne
• owoce bez skórki i pestek, przeciery
• warzywa, np.: ziemniaki puree, marchew, buraki, szpinak
• cukier i miód w ograniczonych ilościach

Ogranicz porcje

Po przejedzeniu najprawdopodobniej nie będziesz odczuwać głodu. W zależności od swojego stanu, jeśli nie masz awersji do jedzenia spożyj 4-5 posiłków w ciągu dnia w niezbyt dużych porcjach. Staraj się także dużo pić. Może to być woda mineralna niegazowana lub słabe napary herbaty lub herbatek ziołowych, np.: miętowa czy rumiankowa

Gdy dodatkowo towarzyszy ci biegunka pamiętaj o prawidłowym nawadnianiu organizmu. Trzeba wtedy często pić. W przypadku bardzo uporczywych biegunek można przygotować sobie w domowy sposób napój nawadniający. Należy go wypijać na przemian z innymi napojami. Ilość i częstotliwość takiego płynu nawadniającego zależy od częstości i nasilenia objawów biegunkowych.

Płyn nawadniający można przygotować z jednej szklanki wody z dodatkiem szczypty soli i łyżeczki glukozy. Przy długotrwałej biegunce i pogarszaniu się samopoczucia należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Święta to miły czas. Jeśli nie udało ci się ich przetrwać bez objawów przejedzenia, to spróbuj zaopiekować się swoim żołądkiem „po szkodzie”. Zmień sposób odżywiania i znów poczuj się lepiej.

Artykuł pochodzi z tej strony http://vitalia.pl/index.php/mid/3/fid/2/article_id/1991/ar_id/691_5421/ar_akcja/CLICK/uniqid/7f34d512d8b9d465a2a584ca0e35f4e3

Na dzisiejszej wędrówce po lesie spotkałyśmy kunę leśną. Niestety nie mogłam zrobić zdjęcia, bo kuna była zbyt daleko i jak tylko zobaczyła nas uciekła.

Kuna lesna (tumak) - Martes martes

Podobna do kuny domowej, ale bardziej brązowa niż szara.
Plama szyjna mniejsza, nierozwidlona, przeważnie żółtopomarańczowa.
Nos ma czarny. Kita puszysta, z długim, ostrym, ciemniejszym włosem.
W całości futro lśniące, w zimie ciemniejsze niż w lecie.
Kuna leśna ma długość około 50 cm, ogon około 30 cm,
wysokość około 20 cm i masę do 1,5 kg.

Występowanie:
Lasy Eurazji; w Polsce niezbyt liczna,
ale mimo wszystko liczniejsza
od kuny domowej.
Kuna leśna żyje w lasach całego kraju, najchętniej w gęstych lasach mieszanych. Trzyma się stale obranej przez siebie części lasu. Urządza legowisko w dziuplach starych drzew, najchętniej dębów, w opuszczonych gniazdach lub zarośniętych kamionkach.

Warto wiedzieć:
W przeciwieństwie do kuny domowej, kuna leśna unika kontaktów z człowiekiem
i środowisk antropogenicznych.
Zamieszkuje niemal wyłącznie lasy (niekiedy duże parki),
w których przemierza spore odległości, często przemieszczając się w koronach drzew. Dzień spędza zwykle ukryta w dziupli.

Kuna leśna żywi się głównie złowionymi drobnymi zwierzętami i ptactwem.
Zjada również jaja ptasie, jagody i owoce leśne (szczególny jej przysmak
to jagody jarzębiny). Tumak łapie zarówno myszy, jak i zające, króliki,
 a nawet małe sarniątka. Ze szczególną zawziętością ściga wiewiórki.
Po zachodzie słońca, a czasem i wcześniej, wychodzi na żer.
Zdarza się, że poluje także w ciągu dnia. Zmienia swój rejon polowania
dość regularnie. Zwykle na opolowany już rejon wraca po 5-7 dniach,
w zależności od swoich przyzwyczajeń.

Wiadomości o kunie pochodzą z tej strony http://lesnictwo.republika.pl/ssaki/kunales.html

W naszym lesie są ślady pobytu dzików tz. buchtowiska. Buchtowiska to języku łowieckim obszar zryty przez dziki poszukujące pożywienia. Buchtowiska znajdują się zwykle pod drzewami, których nasiona stanowią pokarm dzików, zwłaszcza pod dębami i bukami. Czasami w sytuacji braku pożywienia w lesie, dziki buchtując (ryjąc), niszczą pola uprawne, głównie uprawy ziemniaków i innych roślin okopowych.

Samego dzika nie spotkałyśmy, no i dobrze.

Dzik - Sus scrofa

Podobny jest do świni domowej, różnią go jednak od niej:
wyższy, silniej rozwinięty przód, zad trochę niższy, wyraźnie opadnięty.
W zależności od wieku masa dzika przedstawia się następująco:
warchlaki 15 - 35 kg, przelatki (2-gi rok życia) 35 - 70 kg,
lochy i wycinki 70 - 110 kg.
Długość ciała dojrzałego dzika wynosi ok. 150 - 180 cm, wysokość do 100 cm. Zdarzają się sztuki, osiągające masę do 300 kg i więcej.
Dziki dożywają wieku 15 lat.

Gwizd (ryj) ma długi, słuchy (uszy) stojące, mocno obrośnięte, ogon do 30 cm prosty, zakończony chwostem. Suknia dzika w zasadzie jest czarna,
ale bywa rudawa, brunatna, brązowo siwa, a czasami nawet łaciata.
Nogi (biegi) dzika mają czarne racice (rapcie) oraz z tyłu raciczki (szpile).
Warchlak ma suknię jasną, żółto rudą w ciemne,
podłużne pasy na ciele do 6 miesiąca życia.
Ryj (gwizd) dzika ma twardą, dobrze unerwioną tarczę (tabakierę),
w której znajdują się otwory nosowe.
Gwizd dzika-samca (wycinka i odyńca) uzbrojony jest w kły, tzw. szable,
w dolnej szczęce i tzw. fajki w szczęce górnej.
Lochy też mają kły, ale znacznie mniejsze.
U starych samur są one dobrze widoczne.

Występowanie:
Najodpowiedniejsze warunki dla dzików stwarzają większe lasy liściaste
(dąb, buk), mieszane lub iglaste przeplatane młodnikami iglastymi. Optymalne warunki są na podmokłych chaszczach i w zaroślach bagiennych.

Warto wiedzieć:
Przodek naszej świni domowej; jest w zasadzie zwierzęciem leśnym,
potrafi jednak żerować również na polach, zwłaszcza w uprawach kukurydzy, ziemniaków i zbóż, gdzie wyrządza niekiedy duże szkody.
W lesie jest wszystkożercą, który oprócz bulw, korzeni, cebul, owoców i pędów roślin zielnych, zjada także dużo zwierząt glebowych - dżdżownic, larw
i poczwarek owadów, a nawet gryzoni - nie sprawia zwykle kłopotów.
Młode, zwane warchlakami rodzą się często już pod koniec zimy.

Locha żerując
z warchlakami,
jeśli wyczuje niebezpieczeństwo, daje warchlakom sygnał głosem ("wuf"), po którym warchlaki przywarowują w trawie lub zbożu tak, że zapewnia to ich niewidoczność.

Locha w razie pisku warchlaka nie obawia się zaatakować człowieka.
Dziki są zwierzyną gromadną, żyją w watahach,
którym przewodzi stara locha. Stare dziki - odyńce i samury - żyją pojedynczo.

Dziki żerują w nocy. W dzień pozostają w swoich barłogach, które robią sobie w gęstwinach leśnych (młodnikach świerkowych, sosnowych i maliniakach).
Latem dziki wyszukują sobie legowiska także w zbożu, kukurydzy lub innych wysokich uprawach. W zimie zalegają chętnie w mrowiskach,
pod wykrotami lub w gęstych młodnikach.
Dzik ma wyjątkowo dobry węch.
Potrafi zwietrzyć człowieka nawet na dużą odległość (500 m).
Dziki mają również bardzo dobry słuch.
Wszelki hałas może spłoszyć dziki nawet z daleka.
Najsłabszy ze zmysłów dzika to jego wzrok.
Dzik nie rozpoznaje człowieka nawet z niedalekiej odległości,
natomiast zauważa wszelki ruch.

O dziku tu http://lesnictwo.republika.pl/ssaki/dzik.html

Postanowiłam, że nie zacznę nowych prac, jeśli nie skończę przynajmniej trzech z tych, które są już dawno zaczęte i czekają w szufladzie.

I oto pierwsza z nich. Dwa dni temu tak wyglądała.

Tak wyglądała wczoraj.

Dziś jest trochę więcej wyszyte. Może w tym tygodniu uda się skończyć.

Często tak bywa, że coś zacznę i nie mogę dokończyć, bo nagle muszę coś pilnego wykonać. Odkładam zaczętą prace i potem ciężko do niej wrócić.  Takich odłożonych "na chwilę" prac jest kilka, a zaplanowanych do wykonania mnóstwo. Jak to wszystko pogodzić mając tylko dwie ręce?

A to przykład haftu, dla którego przerwałam inny. Syn mojego znajomego w szkole na zajęciach wyszywał obrazek. Chłopak nie dawał rady i jego tatuś prosił, żebym mu to wyszyła. Nie wiem tylko, czy Pani nie zauważy, ze to nie jest praca chłopaka?

Serdecznie dziękuję za wszystkie życzenia świąteczne i noworoczne.