Trochę kuchni, trochę pasji. Blog o tym co sprawia mi przyjemność.
poniedziałek, 29 maja 2017
Haftowane karteczki

Hafty wykonane jakiś czas temu ( na zabawy blogowe) zostały właśnie umieszczone w karteczkach.

I te dwie, które już pokazywałam, ale pasują do tematu, więc po raz drugi są na blogu.

08:35, teresakopec , moje hafty
Link Komentarze (1) »
sobota, 27 maja 2017
Najepsze życzenia

Taką karteczkę, na imieniny zrobiłam.

piątek, 26 maja 2017
Czwarty ornament

Oto czwarty ornament z zabawie u Splocika SWOBODNE HAFTOWANIE.

Jak widać to już trzeci wzór wyszyty na beżowej kanwie i nadal tym samym kolorem nici. Kolejny też będzie w tych barwach.

08:06, teresakopec , moje hafty
Link Komentarze (1) »
czwartek, 25 maja 2017
Majowy bez czyli lilak

Bez czyli lilak był tematem zabawy KWIATOWY ROK  u Katarzyny.

Jak do tej pory nigdy nie wyszywałam bzu, ale sporo wzorów z nim nagromadziłam. Ciągle były planach, ale każdy z nich to duża praca, więc i tym razem schematy nie zostały wykorzystane. Zdawałam sobie sprawę, że na duży obrazek nie mam czasu, powstał więc mały. Mała gałązka bzu.

Gałązkę oprawiłam w ramki i tak się teraz prezentuje.

Żeby nie było zbyt skromnie przedstawiam bez z mojego ogrodu.

Zapisz

15:04, teresakopec , moje hafty
Link Komentarze (3) »
wtorek, 23 maja 2017
Zdjęcia z ogrodu

Kolorowo w ogrodzie - bo to przecież maj.

Lubię pełnię wiosny.

11:56, teresakopec , ogród
Link Komentarze (2) »
poniedziałek, 22 maja 2017
Ruiny warownego klasztoru Karmelitów Bosych

Ruiny warownego klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu.

 Na wzgórzu nad Osławą, zwanym Marymontem, wznoszą się ruiny warownego klasztoru i kościoła Karmelitów Bosych, którego fundatorem był Jan Franciszek Stadnicki. Otoczony murem obronnym kompleks budowli, do których należały także foresteria, szpital dla weteranów wojskowych (poza murami klasztornymi) i kordegarda, powstał na początku XVIII wieku, a pierwotny akt fundacji miał miejsce prawdopodobnie w 1700 roku. Zakonnicy przybyli do Zagórza w 1714 roku. Biskup przemyski, Jak Kazimierz de Alten Bohum dokonał uroczystego wprowadzenia i poświęcił kamień węgielny pod kościół klasztorny (początkowo pw. Nawiedzenia, później Zwiastowania NMP). Świątynię wzniesiono w stylu barokowym, a bezwieżowa, trójprzęsłowa fasada nawiązywała do rzymskiego kościoła Il Gesu. Przy prezbiterium znajdowały się dwie wieże; ściany kościoła ozdobione były freskami iluzjonistycznymi, których pozostałości można zobaczyć jeszcze dziś. W 1726 roku klasztor podniesiono do godności przeoratu, cztery lata później ukończono całość zabudowań, a następnie otoczono je murami obronnymi. W 1772 roku wojska rosyjskie oblegały w klasztorze konfederatów barskich; wskutek ostrzału wybuchł pożar, który wyrządził znaczne szkody. Po tych wydarzeniach konwent nie odzyskał już dawnej świetności, tym bardziej, że pod zaborem austriackim funkcjonowanie zgromadzeń zakonnych było bardzo utrudnione. Nastąpił upadek życia zakonnego; braci i ojców kierowano do pracy w parafiach. W tym czasie w klasztorze znajdował się również dom poprawczy dla księży.

26 listopada 1822 roku, z niewyjaśnionych do dziś przyczyn, wybuchł pożar, który zniszczył całkowicie wiązania dachowe klasztoru i kościoła. Siedem lat później nastąpiła likwidacja konwentu, zaś majątki i legaty klasztoru przeszły na skarb państwa i do funduszu religijnego.

Przez następne 135 lat budowla niszczała; dopiero w 1957 roku kuria przemyska przekazała ruiny zakonowi karmelitów i podjęto próbę odbudowy. Uporządkowano teren i rozpoczęto przygotowania, w krótkim czasie wykonano wiele niezbędnych prac. Starano się zdobywać fundusze – zakonnicy wydali np. okolicznościowe kartki – cegiełki. O. Józef od Matki Boskiej z Góry Karmel (o. Jan Prus) kierujący odbudową udał się do Stanów Zjednoczonych, by tam zbierać pieniądze. Niestety, tuż po powrocie do Zagórza, o. Józef zmarł. Ówczesne władze zmusiły karmelitów do zaprzestania odbudowy.

Do 1997 roku mury ulegały dalszej dewastacji. Na szczęście w końcu podjęto prace nad utrzymaniem obiektu w stanie trwałej ruiny, wzmocniono ścianę prezbiterium, odbudowano wieże. Obecnie pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, trwają prace przy restauracji muru obronnego. Na cokół przed frontonem kościoła powróciła figura Matki Boskiej Szkaplerznej. Na wzgórzu odprawiane są nabożeństwa majowe i uroczysta Msza Święta w dzień Matki Boskiej Szkaplerznej, patronki Karmelu.

Dziś, na otoczonym zachowanymi jeszcze murami obronnymi terenie, oprócz monumentalnej bryły kościoła można zobaczyć pozostałości budynku kordegardy, klasztoru, cel zakonnych i zabudowań gospodarczych. Cały obiekt stoi na wyniosłym wzgórzu, otoczonym z trzech stron korytem Osławy. Na teren klasztorny prowadzi brama w murach obronnych.

Aby dotrzeć do ruin klasztoru należy przekroczyć tory i minąwszy źródełko z wodą wejść na dróżkę wiodącą do samych ruin.

Wzdłuż dróżki rozmieszczono tablice z dziesięcioma przykazaniami i stacje drogi krzyżowej.

Intrygujące stacje drogi krzyżowej zostały wykonane przez artystów z Zagórza i okolicznych miejscowości.

Ruiny klasztoru przytłaczające swoim ogromem, z wieży piękny widok na całą okolicę. Piękne dojście polną drogą wzdłuż której umieszczono stacje drogi krzyżowej wykonane przez najlepszych bieszczadzkich artystów. Wszystko bardzo zadbane. Miejsce godne polecenia.

wiadomości pochodzą stąd

Zapisz

Zapisz

08:49, teresakopec , wycieczki
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 230
| < Maj 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Tagi


ZABAWY BLOGOWE