Trochę kuchni, trochę pasji. Blog o tym co sprawia mi przyjemność.
sobota, 14 stycznia 2017
Zimowe widoki

Takie zimowe widoki dziś rano zobaczyłam. Dosypało śniegu i ciągle pada.

Na zewnątrz zima, a w domku wiosna.

20:01, teresakopec , ogród
Link Komentarze (4) »
środa, 04 stycznia 2017
A za oknem zima

Zima w moim ogrodzie i poza nim.

22:02, teresakopec , ogród
Link Komentarze (3) »
niedziela, 18 września 2016
Na powitanie

Wczoraj wróciłam z sanatorium, wypoczęta i  zadowolona. A na powitanie w ogrodzie zakwitły zimowity. One witają jesień, a może nawet zimę. Jadnak ja uznałam, że one witają mnie.

Drugą niespodzianką były owoce akebii. Zaowocowała po raz pierwszy.

 

Akebia pochodzi z dalekiego wschodu (Chiny, Japonia, Korea). Jest szybko rosnącym, pnącym krzewem owijającym się pędami wokół podpór. W Polsce uprawiane są dwa gatunki akebii: akebia pięciolistkowa i akebia trójlistkowa.

Akebia pięcioliskowa dorasta do 5-10 m wysokości, wytwarzając rocznie 1-3 m przyrosty. Ciemnozielone liście są bardzo dekoracyjne - złożone z 3-5 listków, półzimozielone, opadają dopiero po silnych mrozach. Przy pierwszych przymrozkach wybarwiają się na purpurowo.

Kwiaty są rozdzielnopłciowe, jednopienne (na tej samej roślinie są osobno kwiaty męskie i żeńskie). Zebrane są w nieduże grona składające się z większych (2-3 cm średnicy), czekoladowopurpurowych kwiatów żeńskich i mniejszych (0,5-1 cm) różowych kwiatów męskich. Kwiaty wydają lekki korzenny zapach, co może być dodatkową atrakcją, gdy akebia rośnie koło okna, furtki lub oplata altanę. Rozwijają się w końcu kwietnia – maju.

W październiku dojrzewają niezwykłe owoce przypominające kształtem grube parówki. Są to podłużne jagody długości 10-13 cm, zebrane najczęściej po 2-3 (czasem dużo więcej) w owocostany. Z zewnątrz są fioletowe, a po dojrzeniu pękają odsłaniając biały miąższ z czarnymi pestkami. Miąższ nadaje się do jedzenia - jest smaczny, słodki, z melonowatym posmakiem. Akebie najobficiej owocują, gdy nastąpi zapylenie krzyżowe, dlatego w pobliżu siebie dobrze jest sadzić różne odmiany lub gatunki. Chcąc zwiększyć plon owoców, można kwiaty zapylić samemu w pełni rozkwitu pocierając kwiaty męskie jednej odmiany o kwiaty żeńskie innej odmiany.

Wymagania Akebia może rosnąć prawie na każdym stanowisku, ale nie lubi cienia i bezpośredniego, silnego słońca w południe. Rosnąć może na każdej przeciętnej glebie. Akebia jest w Polsce wystarczająco mrozoodporna. W ostre zimy może przemarznąć do granicy śniegu, ale wiosną nowe pędy łatwo odrastają z podstawy.

W ogrodzie kwitną astry, kwiaty jesieni.

Karłowe dalie też mają się dobrze.

Owoce też są. Słodkie winogrona.

Kwaśne jeżyny.

A to gruszka chińska nashi.

Owoc o wielu imionach

Nashi to niezwykły owoc znany pod wieloma nazwami – niektórzy nazywają go gruszką azjatycką, co wskazuje na jej pochodzenie, inni – gruszką szampańska, co znowu wiele mówi o jej orzeźwiającym smaku. Jeszcze inni znają nashi jako gruszkę piaskową – to znowu przytyk do jej miąższu owocu, który przypomina trochę konsystencję piasku.

Owoc ten, oryginalne naturalne skrzyżowanie jabłka i gruszki, wielkości trochę mniejszej niż piłeczka tenisowa, pochodzi właśnie z Azji, a stamtąd udał się na podbój reszty świata – wszędzie był przyjmowany z dużym entuzjazmem poza Europą, gdzie wszem i wobec królowała grusza.

Mimo, że pochodzi z Azji najbardziej popularny jest obecnie w Australii.

Nie trzeba jednak odrzucać starej dobrej gruszy i ich smacznych owoców, aby docenić nashi – smaczny owoc o matowej i szorstkiej skórce koloru żółtego, który w smaku jest słodki i orzeźwiający.

Piaskową konsystencję  nashi zawdzięcza sklereidom, czyli komórkom kamiennym, które czynią owoce bardziej odporne na uszkodzenia mechaniczne. Co więcej – dobrze przechowywane nashi wytrzyma nawet pół roku!

 

I pięknotka przybiera już swą  piękną barwę.

Pięknotka należy do tych roślin, których urodę podziwiamy głównie jesienią. Wtedy cała obsypana jest owocami w oryginalnym kolorze.

W naszych warunkach klimatycznych pięknotka (Callicarpa) rośnie jako krzew o liściach opadających na zimę. W Polsce uprawiać możemy kilka jej gatunków. W rejonach naturalnego występowania pięknotek - tropikalnych i subtropikalnych częściach Azji, Australii, Ameryki Północnej i Środkowej - rośnie ich ponad 40. Niektóre mają formę drzew, inne krzewów.

OD KWIATÓW DO OWOCÓW

Przez większość sezonu pięknotka niewiele się wyróżnia pośród innych krzewów - ma wzniesione pędy dorastające do 1,5-2 m i eliptyczne liście. Latem rozwija drobne, pachnące, liliowo-różowo-żółte kwiaty skupione w gęstych kwiatostanach w kątach liści. Przypominają one rurkowate kwiaty werbeny (pięknotka należy do rodziny werbenowatych).

Na dokładniejsze oględziny krzewu warto się wybrać z lupą. Pod nią dostrzeżemy gwiazdkowate włoski na pędach i maleńkie żółte gruczołki na spodzie liści.

Aby jednak pięknotkę uznać za rarytas, na jej popisowy numer trzeba cierpliwie poczekać do jesieni. Wtedy wzdłuż gałązek dojrzewają w pęczkach piękne fioletoworóżowe owoce o lśniącej skórce - podobne do jagód pestkowce. Mają po 3-4 mm średnicy i jest ich całe mnóstwo. Nic dziwnego, że nazwy pięknotki - łacińska Callicarpa i angielska beautyberries - odnoszą się do urodziwych owoców. Uwaga, nawet jeśli wydają się apetyczne, lepiej ich nie jeść.

Początkowo "jagody" maskuje zieleń. Najlepiej prezentują się na nagich gałązkach. W takim stanie podziwiamy je zazwyczaj do końca listopada.

I jeszcze kilka zdjęć z mojego jesiennego ogrodu.

 

16:45, teresakopec , ogród
Link Komentarze (2) »
środa, 24 sierpnia 2016
Koniec sierpnia w ogrodzie

Zdjęcia z ogrodu.

Jeszcze lato, ale już do ogrodu wpycha się jesień.

 

21:34, teresakopec , ogród
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 04 sierpnia 2016
Dzisiaj w ogrodzie

Dzisiaj w ogrodzie takie zdjęcia powstały.

Jak widać - pełnia lata.

18:42, teresakopec , ogród
Link Komentarze (2) »
wtorek, 28 czerwca 2016
Największa bylina świata

Gunnera olbrzymia

Pochodząca z Brazylii gunnera olbrzymia to ostatnio w Polsce roślina kultową. Jej olbrzymie, mięsiste liście dorastają do 2 - 3 metrów i mogą dać schronienie kilku osobom. W europejskich krajach o łagodniejszym, morskim klimacie takich jak Holandia czy Wielka Brytania gunnera to całkiem popularny widok. 

 

 

Ta zwracająca uwagę monumentalna bylina ogrodowa, jest niewątpliwie jedną z największych bylin świata i może sprawić, że ogród nawet średniej wielkości wyda się tajemniczą dżunglą. Ogromne liście szybko rozwijają się wiosną, osiągając średnicę ok. 2m, osadzone są na kłujących ogonkach długości  1,8m (wymiary te osiąga po 2-3 sezonach wegetacyjnych).

Jej wysokie, pojawiające się latem, wiechowate z czerwonymi podsadkami kwiatostany, niekiedy pozostają niewidoczne pod olbrzymimi liśćmi.

 

Gunnerę można uprawiać w Polsce zarówno w gruncie, jak i w dużych pojemnikach w ogrodach zimowych, oranżeriach , dużych oszklonych tarasach.

 

Coraz więcej osób podejmuje z sukcesem niezwykłe wyzwanie, jakim jest uprawa tego olbrzyma!

Sekrety uprawy:

- preferuje wilgotne, żyzne i przepuszczalne podłoże,

- lubi miejsca słoneczne i półcieniste,

- najlepiej zasilać nawozami organicznymi,

- na zimę należy okrywać - przed zimą liście gunnery należy ściąć i nimi najpierw okryć karpy, następnie bardzo dokładnie okryć grubą warstwą ściółki, a więc może to być słoma, suche liście, torf czy kora (średnica okrywy ok. 1m, grubość 30cm);

na tę warstwę rozłożyć agrowłókninę, którą należy przytwierdzić do ziemi szpilkami (aby nie została zerwana przez wiatr).

Jeśli tak gunnera zostanie okryta na zimę, to nawet młode sadzonki nie przemarzną.  

Ta w moim ogrodzie rośnie już dwa lata.

11:10, teresakopec , ogród
Link Komentarze (2) »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 12
| < Marzec 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
Tagi


ZABAWY BLOGOWE